เสียงเหล็กคมเสียดสีกระชั้นถี่ เส้นผมทิ้งตัวลงพื้นไม่ขาดสายราวห่าฝนสีดำร่วงหล่นลงพิ้น ทว่าไร้ซึ่งซุ่มเสียงข้าพเจ้าจดจ้องภาพสะท้อนในกระจก เขม็งมองเส้นผมถูกทิ้งดึงไปมาด้วยหวีในใจหวั่นประหม่า
เหลือบดูหญิงสาวที่พาข้าพเจ้ามาที่นี่เธอยิ้มกริ่มอย่างพึงพอใจจากด้านหลัง คงถูกใจเธอไม่น้อยเพราะข้าพเจ้ายอมสละขนบนหัวตามใจเธอต้องการเสียที
ไม่นานนักการกระทำชำเราบนหัวของข้าพเจ้าก็สิ้นสุด ผลลัพธ์น่าพึงพอใจทีเดียวแม้ไม่ได้สั้นจนกุดเกรียน แต่ข้าพเจ้าก็รู้สึกสบายหนังหัวถึงขีดสุดประหนึ่งฟ้าสีใสสดสวยหลังหมู่เมฆบดบังให้อึมครึมมาแสนนานข้าพเจ้าชำระค่าใช้จ่ายราคาหนึ่งร้อยสิบหกบาทถ้วนกล่าวขอบคุณเจ้าของร้านผู้กระทำการด้วยรอยยิ้ม
ก่อนจะออกจากลานประหารเส้นผม ข้าพเจ้าก้มมองเศษซากสีดำบนพิ้นทั้งสั้นยาวนอนแน่นิ่งเกลื่อนกลาดไร้ชีวิตหวนภาพสะเทือนใจเมื่อกรรไกรเฉือนฉึบฉับไร้เยื่อใย
จากนี้ไป วิญญาณเส้นผมของข้าพเจ้า คงจะหลอกหลอนหนังหัวไปอีกสักพักทีเดียว